Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

Ενα "χάδι αγάπης" απο τον Παπά Στέλιο




Ποτέ κανείς δεν είπε ότι αγαπάει περισσότερο τα ζώα από τους ανθρώπους. Μακάρι να μπορούσαμε όλοι να δίναμε όση αγάπη έχουμε μέσα μας, τόσο στους συνανθρώπους μας, όσο και στα ζώα. Πραγματικά η αγάπη περισσεύει, αρκεί να μπορέσουμε να τη χαρίσουμε σε όλους και όχι στο να την κρατήσουμε εγωιστικά μόνο για εμάς, Αυτοί που αγαπάνε τα ζώα, δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάνε τους ανθρώπους. Απλά ο κάθε άνθρωπος δείχνει πιο φανερά την αγάπη τους όπως μπορεί. Άλλοι μπορούν και τα συνδυάζουν άριστα. Το συγκεκριμένο γατάκι της φωτογραφίας, σίγουρα δεν είναι άνθρωπος. Έχει όμως και αυτό ψυχούλα και είναι πλασματάκι του Θεού. Πριν 10 ημέρες και ενώ σχεδόν ξεψυχούσε, το πήγα στον κτηνίατρό μας τον κ. Λάμπρου. Η διάγνωση ήταν τύφος. Από το να το αποχαιρετήσουμε, πρότεινε και του έκανε σε μία απέλπιδα προσπάθεια, ένεση αντιβίωσης . Κάθε δύο ημέρες και ενώ ήταν σε απομόνωση από όλα τα υπόλοιπα, γινόταν η ίδια επίσκεψη και διαδικασία. Και ξαφνικά, άρχισε να τρώει, να πίνει και να νιαουρίζει. Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά με το που ελευθερώθηκε δέχθηκε κάποιο χτύπημα από άγνωστη αιτία και πρήστηκε στη φατσούλα του και έπαθε μόλυνση. Ξανά πάλι στο γιατρό και η ίδια διαδικασία. Σήμερα, μετά από όλα αυτά, εμφανώς αποδυναμωμένο αλλά σαφώς πολύ καλύτερα, ευχαριστιόταν το παιχνίδι μαζί με την υπόλοιπη παρέα. Δικαίως λοιπόν το ονομάσαμε Λαζαράκο και εννοείται ότι ούτε εκείνο αλλά ούτε και εγώ δεν αποχωριζόμαστε. Το σίγουρο είναι ότι το μόνο που θα θυμάται πιστεύω μετά από καιρό είναι το χάδι που έπαιρνε όταν ήταν στην απομόνωση και έκλαιγε από τους πόνους. Ας το έχουμε και στη ζωή μας παράδειγμα. Ας δίνουμε ένα "χάδι αγάπης" και στο συνάνθρωπό μας την ώρα που υποφέρει, ας μην είμαστε άλλο εγωιστές. Ίσως κάποτε αυτό το χάδι αγάπης να επιστρέψει πίσω και να χαιδέψει εμάς τους ίδιους όταν πραγματικά θα το έχουμε ανάγκη. Εγώ οφείλω πρώτος να σας ευχαριστήσω για την απέραντη αγάπη που εισπράττω από όλες και όλους σας και σας ευχαριστώ πολύ για αυτό που βιώνω κάθε ημέρα της ζωής μου.
Κείμενο, φωτογραφία:  Priest Stelios Catman Paros (Παπά Στέλιος)

1 σχόλιο:

  1. Καλημέρα!
    Θα συμφωνήσω με όσα γράφει και υποστηρίζει ο παπα Στέλιος. Τυχαίνει να γνωρίζω πολλές λεπτομέρειες σχετικά με τη φροντίδα του μικρού γατιού από κοινό γνωστό μας πρόσωπο και ξέρω ότι το φρόντισε με μεγάλη αυταπάρνηση. Μακάρι να υπήρχαν και άλλοι άνθρωποι σαν τον παπα-Στέλιο τόσο στον κόσμο των δίποδων όσο και των τετράποδων.
    πολλά φιλιά
    Σήφης Νιαρρρρρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή